O projekcie image
Okres adolescencji to burzliwy czas zmian w rozwoju fizycznym, intelektualnym, emocjonalnym, a także społecznym. Kształtuje się tożsamość młodego człowieka m.in. poprzez tworzenie hierarchii wartości oraz wypracowanie indywidualnej postawy wobec świata i siebie samego. Młodzi eksplorują swoje możliwości, przekraczają ograniczenia, badają i poznają świat. Tworzą się nowe kompetencje psychospołeczne, kształtuje się rozumienie emocji, bycie w relacjach interpersonalnych. Młodzież nabiera kompetencji do radzenia sobie z emocjami, potrzebami, relacjami i trudnymi sytuacjami życiowymi. Świat dookoła uczy ich, jak sobie radzić ze stresem. Nie jest to jeszcze czas dorosłości, ale też już nie dzieciństwa. Edukacja psychospołeczna młodzieży stanowi ważny element ogólnych oddziaływań edukacyjno-wychowawczych i profilaktycznych wspierających  w prawidłowy rozwój.

Współczesne modele oddziaływań profilaktycznych nastawione są na kształtowanie umiejętności psychologicznych oraz społecznych młodych ludzi. Nowoczesna profilaktyka odnosi się nie tylko do przeciwdziałania skutkom zachowań ryzykownych, lecz głównie oscyluje wokół pracy na zasobach własnych i podnoszeniu potencjału młodzieży w zakresie funkcjonowania społecznego. Przekazywanie młodym ludziom wiedzy na temat ich funkcjonowania psychospołecznego oraz kształtowanie odpowiednich umiejętności i postaw życiowych przyczynia się do podejmowania odpowiedzialnych decyzji, a co za tym idzie może skutecznie chronić ich przed podejmowaniem zachowań ryzykownych.

Projekt „Ku dorosłości” jest autorskim, profilaktycznym programem z obszaru profilaktyki uniwersalnej, wspierający prawidłowy rozwój psychospołeczny młodzieży w wieku 15-19 lat.
Zakłada realizację grupy psychoedukacyjnej dla młodzieży, uczniów szkół ponadpodstawowych. W ramach programu przewidzianych jest 20 cotygodniowych spotkań po 3 godziny dydaktyczne, dla grupy do 15 osób. Dopuszczalne jest modyfikowanie czasu trwania całego programu poprzez zmniejszenie liczby spotkań minimalnie do 15, dobierając tematy do potrzeb danej grupy. Najlepiej gdyby zajęcia wpisały się w cykl semestru szkolnego.

Projekt zakłada, że młodzież:
  • nauczy się alternatywnych do uzależnień i przemocy sposobów spędzania wolnego czasu; 
  • będzie posiadać wyższe poczucie własnej wartości, dzięki poznaniu i rozwojowi swoich mocnych stron; 
  • spędzi twórczo kilka miesięcy, co przyczyni się do dalszego poszukiwania przez nią atrakcyjnych możliwości własnego rozwoju; 
  • posiądzie zdolność kreatywnego rozwiązywania problemów (wpływ przełamania myślenia schematycznego oraz ograniczających przekonań); 
  • lepiej będzie radził/a sobie z własnymi emocjami (rozpoznawanie, nazywanie, odreagowywanie); 
  • pozna pomocne dorosłe osoby mogące stać się dla niej wsparciem i wzorem; 
  • wzmocni wiedzę w zakresie edukacji zdrowotnej również w kontekście profilaktyki uzależnień chemicznych i cyfrowych; 
  • rozpozna własne zasoby wspomagające funkcjonowanie społeczne;
  • będzie dla siebie nawzajem wsparciem w trakcie warsztatów, jak i po ich ukończeniu.